Świadczeniodawca zapewnia bieżąca rejestrację świadczeniobiorców na podstawie zgłoszenia osobistego lub za pośrednictwem osoby trzeciej, w tym przy wykorzystaniu telefonu lub innych środków komunikacji elektronicznej.
Oryginał skierowania należy dostarczyć nie później niż w terminie 14 dni roboczych od dnia dokonania wpisu na listę oczekujących, pod rygorem skreślenia z listy oczekujących.
O tym czy pacjent kwalifikuje się do uzyskania transportu sanitarnego decyduje lekarz w oparciu o ocenę stanu zdrowia pacjenta. Na świadczenie pierwszorazowe w poradni specjalistycznej w przypadku pacjentów których stan zdrowia tego wymaga zlecenie wystawia lekarz POZ natomiast w przypadku kolejnych wizyt w poradni specjalistycznej zlecenie wystawia poradnia specjalistyczna. Tak samo jest w przypadku, gdy pacjent posiada skierowanie do szpitala. Wówczas zlecenie na transport do szpitala wystawia lekarz POZ, natomiast transport powrotny do domu (po odbyciu leczenia szpitalnego) zapewnia szpital.
Pacjent ma prawo wyboru szpitala posiadającego umowę z NFZ w danym zakresie, na terenie całej Polski. Skierowanie na leczenie szpitalne może być wystawione przez każdego lekarza lub felczera. Skierowanie do szpitala może być wystawione również przez lekarza, który nie jest lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego.
Prawo do świadczeń opieki zdrowotnej przysługuje przez 4 miesiące od dnia zakończenia nauki lub skreślenia z listy studentów.
eWUŚ nie potwierdza prawa do świadczeń – dlaczego? Informacje o osobie ubezpieczonej mogły nie zostać przekazane przez inne instytucje do bazy NFZ albo osoba ubezpieczona nie zgłosiła członków swojej rodziny do ubezpieczenia. W takiej sytuacji należy sprawdzić nasze
i zgłoszonych przez nas osób, (np. dziecka, małżonka, wnuka) prawo do bezpłatnego leczenia u płatnika składek:
Badania nie mogą być starsze niż 2 tygodnie.
Przeciwwskazania „internistyczne” mogą dotyczyć samego znieczulenia – to znaczy w przypadku istnienia chorób stwarzających duże ryzyko okołooperacyjne.
Przeciwwskazania „ortopedyczne” bezwzględne:
Przeciwwskazania „ortopedyczne” względne:
Hospitalizacja trwa ok. 4-6 dni. W tym czasie podaje się leki, stosuje rehabilitację i kontroluje proces gojenia rany. Po wypisie do domu, przez 30 dni, nadal stosuje się profilaktykę przeciwzakrzepową – zastrzyki pacjent podaje sobie samodzielnie lub przy pomocy rodziny wg udzielonego w szpitalu instruktażu.
Kontrola i zdjęcie szwów następuje ok. 14 doby po operacji. W koniecznych przypadkach wskazany może być pobyt w oddziale rehabilitacyjnym.
Głównym wskazaniem do zabiegu endoprotezoplastyki są zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe o różnej etiologii (przyczynie) z dużymi dolegliwościami bólowymi, ograniczeniem ruchomości, przykurczami nie poddające się leczeniu zachowawczemu.
Decyzja o zabiegu musi być podjęta z pełną świadomością faktu, że jest to zabieg nieodwracalny – to znaczy wyciętego chorego stawu w przypadku niepowodzenia zabiegu nic już nie zastąpi! Możliwe jest ewentualne wszczepienie nowej tzw. endoprotezy rewizyjnej lub próba usztywnienia stawu. Niepowodzenia zdarzają się rzadko – w ok. 3-4% dochodzi do wczesnego lub późnego „odrzucania” protezy spowodowanego infekcją lub tzw. obluzowaniem („odklejaniem”) protezy.
Endoproteza stawu biodrowego/kolanowego jest implantem (wszczepem) mającym zastąpić nieodwracalnie zniszczone powierzchnie stawowe, pozwalającym na bezbolesny ruch. Zbudowana jest z elementów metalowych (stalowych lub tytanowych) i jednego polietylenowego umożliwiających wzajemny ruch. Części metalowe mocowane są w kości za pomocą specjalnego cementu lub w przypadku endoprotezy bezcementowej dochodzi do „zrostu” protezy z kością. Części protezy nie są wzajemnie ze sobą połączone „zawiasem”, ponieważ ich kontakt i ruch tak jak w zdrowym stawie zapewnia pozostawiony aparat torebkowo-więzadłowy oraz sprawne mięśnie.
Zarówno recepty, jak i zwolnienie lekarskie, pacjent otrzymuje w dniu wypisu ze szpitala. Na prośbę pacjenta, pacjent może otrzymać w trakcie hospitalizacji zaświadczenie o pobycie w szpitalu, natomiast nie ma możliwości otrzymania recept w trakcie hospitalizacji.
Nie, nie ma takiej możliwości. Pacjenci, którzy nie wymagają hospitalizacji, są leczeni w trybie ambulatoryjnym. Pacjenci hospitalizowani, muszą natomiast przebywać w szpitalu
Nie da się przewidzieć dokładnego czasu hospitalizacji. Wszystko zależy od przebiegu diagnostyki i leczenia. Średni czas hospitalizacji wynosi ok. 4-6 dni. Jednak, zależy to od konkretnej sytuacji.
Tak, pacjent powinien mieć ze sobą całą dokumentację medyczną, a także wszystkie przyjmowane na stałe leki (co ważne- w oryginalnych opakowaniach, umożliwiających identyfikację leku oraz w odpowiedniej ilości, wystarczającej na cały pobyt w szpitalu).